Tyke

Bazı şeyler çok basit mi görünüyor insanlara? Ya da başkalarının yaptığı şeyler genellikle. Bazısını yapmak için öğrenmek gerekiyor, bazısı için zaman, bazısı için emek, bazısı için istemek ve bazısı içinde hepsi birden gerekiyor.

Herkes kendinin çok çalıştığını düşünüyor nedense. Ya diğerleri? Onlar çalışmıyorlar mı? Onlarında başka hayatları yok mu? Sadece senin gördüğün anda mı varlar onlar? Hayır tabiki. Onlar da sürekli çalışıyorlar, onlarında kendilerine göre işleri, kendilerine göre sorunları, kendilerine göre görevleri var. Ama buna rağmen birşeyler yapmak için uğraşıyorlar. Çoğu zaman düşündüğünden daha fazla çabalıyorlar. Bazı şeylerden fedakarlık ediyorlar. Belki de o işi yapabilmek için uykularından oluyorlar, belki de sadece boş boş oturmak istedikleri anlardan feragat ediyorlar yada arkadaşlarıyla gidecekleri bir filmden, yiyecekleri bir yemekten yada sadece edecekleri sohbetten. Ama sen? Hiçbirşeyden fedakarlık etmeden vaktim yok diyerek sana düşeni yapmazsan işleyen makinenin duracağının farkında bile değilsin. Sadece yavaşlayabilirde o makine, ama yavaşlamasının sebebi sensindir veya tam güç çalışamıyorsa sorumluluk yine sendedir. Ya bu yavaşlama makinenin bozulmasına neden olacak bir durumsa? Ya aradaki çark bozuk olduğundan diğer çarklarda yerlerin çıkıp giderlerse ne olacak. 10 çarkla çalışan bir makine 9 çarkla da çalışabilir belki ama daha azıyla çok zor. İşte o zaman senin daha fazla fedakarlık etmen gerekecek. Bu sefer ufak fedakarlıklar değil. Diğer çarkların yerini doldurabilmek için daha fazla olacak yapacağın işler. Sadece kendi etrafında dönmeyeceksin, aynı zamanda diğerlerinin yerine de döneceksin. Zaten az bir fedakarlığı yapamadığın için bu aşırı fedakarlık altında fazla dayanamayacak ve sende kırılacaksın sonunda. Makine çalışmaz hale gelecek. Ya kendi kendine boş bir şekilde dönüp duracak, yada sabit kalacak.

Çarkları değiştirmekte bir çözüm tabiki ama uygun çarklarla. Tabii bulunabilirse. Belki bir iki çark değiştiğinde çalışır makine ama eskisi kadar performanslı değil. Yeni çarkın yerine oturması sürecinde yaşayacakların daha da zor olacak. Hem eski çarkların işleyişini yeni çarklara aktaracaksın hem de o sırada eski çarkların yerini yine sen dolduracaksın. Yeni çarkların nasıl çalıştığını kontrol etmek yine sana kalacak.

Bir diğer şeyde bilinenler ve öğrenilenler. Evet biliyorsundur ama bilgini sadece istersen paylaşırsın. Kimse kimseye yardım etmek, kimse kimseyle bilgisini paylaşmak zorunda değil ki. Neden onun öyle olduğunu öğretmek zorunda olayım ki? Ben nasıl öğrendiysem pekala sende öyle öğrenebilirsin. Yada anlattığım birşeyi neden tekrar tekrar anlatayım. Biraz bakınsan etrafına belki çok daha fazlasını öğreneceksin. Neden ben hazır birşey vereyim sana? Neden sen öğrenmeye çalışmayasın? Hem öyle uğraşarak öğrenirsen daha değerli olmaz mı bilgin? Bana ufak bir sebep ver bildiklerimi seninle paylaşmam için. O zaman belki. Ben bunu öğrenmek için ne kadar uğraştım bilemezsin, o yüzden ona göre birşey vermen gerekir.

Sorunlar, sorunlar, sorunlar... Herşey güllük gülistanlık değil hayatta. Bir çok sorun var. Bazısı ufak bazısı büyük, bazısı önemli bazısı önemsiz... Çoğunu bilmiyorsun, bildiğininde farkında değilsin büyük ihtimalle. Ya da benim için öneminin farkında değilsin. Senin için önemsiz olan, hatta senin için sorun bile olmayan birşey belkide benim için çok büyük bir sorun. Bunu bilemezsin. O yüzden tek sorunu olan senmişsin gibi düşünme hiçbir zaman, belki benim sorunum senden çok çok fazla.

Ama size benden ufak bir tavsiye. Daha doğrusu bir ipucu. Herşey için geçerli bir ipucu.

Özünü bulmaya bak. Çözüm her zaman özünde. Bazen sorunun kendisi bile.

Ben mi? Ben kendi özümü buldum.